Vetëvrasja e gazetarisë raportuese

21 Nëntor, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Në fillim dolën të tepërt gazetarët. Moda e re e komunikimit publik, që futi Edi Rama në Partinë Socialiste vite më parë dhe që u kopjua nga Berisha e Basha, i nxorri jashtë loje gazetarët që raportonin nga selitë e partive. Para tyre shfaqej zakonisht një vajzë e bukur, që kishtë bërë prova para pasqyrës, lexonte një tekst dhe ikte me vrap, pa marrë as përgjegjësi të sqaronte çfarë tha dhe as guxim të thoshte diçka më shumë.
Pas zhdukjes së gazetarit i erdhi radha zhdukjes së kameramanit. Nga këto konferenca, filluan të dërgohen kasetat nëpër redaksi apo të prodhohej sinjali me livestream, duke e marrë të gjithë falas.
Tani po zhduken dhe montazhierët nga televizionet. Kasetat po vijnë gati, të montuara me gjithë siglat e televizionit përkatës nga zyrat e partive. Lulzim Basha, së paku po ia arrin ta bëjë këtë çdo ditë. Lexo më tej

A duhet dekriminalizuar shpifja?

5 Nëntor, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Në raportin e vitit 2002 mbi lirinë e medias në Shqipëri, Human Rights Watch arriti në përfundimin se dënimet gjyqësore për shpifje bien ndesh me aktet ndërkombëtare për të drejtat e njeriut dhe përbëjnë një kërcënim në rritje ndaj lirisë së medias dhe debatit publik në Shqipëri. Paditë për shpifjen, në gjykatën penale dhe civile janë bërë një armë e preferuar e politikanëve shqiptarë për të parandaluar kritikat dhe raportimet e gazetarëve. Sot shumë profesionistë të medias në Shqipëri ngrenë shqetësimin se gjërat nuk kanë ndryshuar.

Perspektivat ndërkombëtare

Rezoluta 1577 (2007) “Drejt dekriminalizimit të shpifjes”, miratuar më 4 tetor 2007 nga Asambleja Parlamentare e Këshillit të Evropës (PACE), është një nga instrumentet kryesore për vendosjen e standardeve në fushën e dekriminalizimit të shpifjes. Në rezolutën e tij, PACE i bëri thirrje shteteve anëtare të garantonin mos keqpërdorim e procedurave penale për shpifje dhe se duhet të shfuqizonin çdo dispozitë ligjore që ofron një mbrojtje të privilegjuar për figurat publike. Në të njëjtën kohë, shteteve i është kërkuar që të parashikojnë në legjislacioni mjete efektive për mbrojtjen e personave të akuzuar për shpifjet, duke i mundësuar vërtetimin e fakteve në përputhje me interesin publik. Gjithashtu shteteve i është kërkuar që të vendosin kufij të arsyeshëm për dëmshpërblimet, me qëllim që të mos rrezikohet pozita e medias. Për më tepër, ligjet duhet të japin garancitë e duhura për ankimimin ndaj atyre dëmshpërblimeve, që janë në shpërpjesëtim me dëmin e vërtetë moral të pësuar nga paditësi. Lexo më tej

Ngjyrat e shtypit dhe propaganda e frikës

30 Tetor, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Në kultura të ndryshme ngjyrat shprehin simbolika të ndryshme. Studimet bashkëkohore të psikologëve të artit tregojnë se, ashtu si në ritualet e lashta, ngjyrat dhe kuptimi i tyre janë përdorur e përdoren si simbole për të shprehur gjendjet psikologjike, reagime emocionale, estetike etj. Në kulturën e Evropës perëndimore është e njohur lidhja e ngjyrës së gjelbër me nocionin e shpresën, e të verdhës me urrejtjen apo zilinë, e të bardhës me pastërtinë, e të zezës me vajtimin apo vdekjen dhe e të kuqes me revolucionin. Megjithatë përdorimi konvencional i ngjyrave pëson ndryshime sipas traditave të caktuara kulturore, të cilat,nga ana e tyre, pësojnë ndryshime nga brezi në brez.

Sipas Jungut, njeriu është i lindur me strukturën e kuptimit të ngjyrave, që ai i quan arketipa. Ata aplikohen në perceptime të ndryshme dhe mbase përfaqësojnë thelbin e shumë lidhjeve të ngjyrave me fenomene dhe eksperienca të njeriut, që nga lashtësia. Karakteristikë e manifestimit të arketipave është se, ndonëse mund të marrin forma të ndryshme dhe mund të duken si të ngarkuara me një domethënie të çuditshme, ata të gjithë kanë një thelb të përbashkët.

Në se do pranonim hipotezën e kuptimit arketipal të ngjyrave, atëherë do mund të thoshim se përcaktimi i ngjyrës së kuqe lidhet me zotat dhe zemërimin e tyre, me zjarrin dhe gjakun, me ritet e pjellorisë, me sigurinë dhe shtëpinë; bluja lidhet me qiellin dhe detin apo oqeanin, jeshilja me rilindjen e pranverës; e zeza lidhet me të keqen, me frikën e vdekjes, apo me pasigurinë e errësirës së natës, me shpellat dhe bishat, etj.

Si një popull evropian, për aq sa dimë për përkatësinë tonë deri më sot, ne shqiptarët ngjyrën e zezë e kemi simbolin e së keqes, të vajtimit, të zisë. Në kulturën shqiptare, ashtu si në kulturën perëndimore, e zeza në përgjithësi është simbol i kërcënimit dhe i së keqes, shkakton një reagim më të madh negativ se të gjitha ngjyrat e tjera, si në të gjitha kulturat në përgjithësi. Po në kohët tona është edhe tregues i pushtetit, duke nisur nga kostumet që veshin, deri te makinat zyrtare që kanë pushtetarët. Në fabulat, në legjendat, në krijimtarinë popullore ajo shënjon tradhtarët apo shtriganët. E zeza shoqërizohet me vdekjen dhe zinë, si dhe me fatkeqësinë edhe në gjuhën e folur. Shprehjet: tregu i zi, i ziu ti, vdekja e zezë, listat e zeza, etj., emërtojnë të keqen. Në art batakçinjtë, horrat, zuzarët, apo vampiri Drakula, paraqiten të veshur me të zeza. Në fushën e modës e zeza është ngjyrë mjaft e përdorur, sepse veshjet e zeza i bëjnë trupat tanë të duken më të hollë. Disa njohës të modës thonë se ngjyra e zezë e veshjeve nënkupton edhe nënshtrimin: priftërinjtë vishen me të zeza për të treguar nënshtrimin e tyre ndaj Zotit; një grua, që vishet me të zeza tregon nënshtrim ndaj burrave. Po e zeza shihet edhe si shprehje e elegancës, si në veshje, edhe në dizajn; psh, një kartëvizitë e zezë kërkon të transmetojë një ndjenjë elegance dhe stërhollimi; në të njëjtën kohë është misterioze dhe frikësuese për të tjerët.

M’u kujtuan të gjitha këto një mëngjes të para disa kohëve, kur, duke ndjekur një nga rubrikat e shfletimit të shtypit të ditës, vura re se dy nga gazetat e përditshme kishin ndryshime themelore në paraqitjen grafike, ndryshime të cilat në fillim nuk i shpjegoja dot cilat ishin. Kur e kuptova ndryshimin që kishte ndodhur, kuptova edhe pse m’u kujtua puna ime e dikurshme si grafiste në revistën ‘Shqiptarja e Re’.Ndryshimet ishin të lidhura me paraqitjen e tyre grafike, gjë që më shtyu të lidh ndjesinë që më ngjalli paraqitja e tyre me punën time të kahershme si grafiste e shtypit: gazetat e dy partive më të mëdha shqiptare, si dhe nja dy gazeta të tjera që preken nga ndryshimi i kaheve të pushtetit, përdorin gjerësisht sfondet e zeza në faqen e tyre të parë, kur partitë, që ato mbështesin, janë në opozitë. Jo vetëm sfondet: edhe fotot e pushtetarëve opozitarë zgjidhen ndër më të shëmtuarat, mundësisht me ngërdheshje.

Mjafton të shohim dy gazetat e dy forcave kryesore të politikës shqiptare, për të kuptuar çfarë dua të them: ndërkohë që ‘Zëri’ në botimet e tanishme është pastruar nga sfondet e zeza e të rënda, me të cilat i mbushte faqet e para të numrave të botuara deri para fushatës zgjedhore, është gazeta ‘RD’ tani që çdo ditë mbush faqen e saj të parë me ngjyrën e zezë.

Nëse do shfletojmë shtypin shqiptar të periudhës së diktaturës, do dallojmë menjëherë cilët shkrime trajtojnë temat, që lidhen me jetën e punëtorëve e të fshatarëve në vendet e Evropës Perëndimore – kapitaliste, në Evropën Lindore – revizioniste, apo në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, të gjithë shtete që përfaqësonin ‘armikun e Shqipërisë’. Blloqet me ngjyrë të zezë mbi të cilat është vendosur teksti bien menjëherë në sy e nuk të lënë të gabosh.

Kjo lloj paraqitje grafike përdorej gjerësisht në totalitarizëm. Këtë e di nga eksperienca ime, pasi sapo mbarova akademinë e arteve, u emërova grafiste në revistën ‘Shqiptarja e re’, e cila botohej nga organizata e Bashkimit të Grave të Shqipërisë;atëherë secili, që mbaronte një shkollë, emërohej në një vend pune. Kur u diplomova unë, ishin vitet e një farë liberalizmi dhe unë pata mundësi të shihja revista të huaja në bibliotekën e institucionit, nga të cilat përpiqesha të mësoja mënyrën e kompozimit të materialit fotografik dhe teksteve në faqet e një reviste.

Po ashtu kopjoja prej tyre edhe stilet e shkronjave për titujt e artikujve dhe shkrimeve letrare. Sepse në atë kohë titujt bëheshin me dorë të lirë, duke qenë se nuk kishte shkronja të gatshme dhe ato qëpërdornin shtypshkronjat ishin mjaft të vjetruara e nuk më pëlqenin t’i përdorja. Natyrisht kjo liria ime një ditë mori fund, se zv.kryeredaktorja më vuri në dukje që unë duhet të përdorja ‘shkronja shqiptare’, në vend të ‘shkronjave borgjeze’, që isha duke përdorur deri atëherë. Po nuk ishte vetëm kjo kërkesë nga ana e drejtueseve të revistës. Ajo që më kërkohej tjetër ishte që tekstet, të cilat trajtonin histori nga bota kapitaliste, duhej të vendoseshin mbi një sfond të zi.

Për të kuptuar pse-në e këtij fenomen, që vihet re përsëri në shtypin tonë, ku kundërshtari politik cilësohet si ‘armiku’, i hodha një sy gazetave të mëdha të botës. Gazetat e mëdha evropiane apo amerikane veriore, që dallohen edhe për një paraqitje grafike të cilësisë së lartë, kanë mjaft dritë në faqen e tyre të parë.‘The New York Times’, ‘Washington Post’, ‘La Republica’, ‘European Daily’, ‘Daily Express’, ‘El Pais’, ‘Corriere della Sera’, ‘Tageblatt’, ‘The times’ etj., të joshin me një ndjenjë personaliteti me anë të paraqitjes së tyre elegante. Edhe ‘The Independent’ e Bostonit, e vetmja gazetë, ku pashë se përdoren sfondet e zeza – kur përmendin, p.sh.: Gadafin, presidentin sirian, nazistin që i ka shpëtuar drejtësisë për 47 vjet, Tripolin nën hijen e vdekjes, etj. – pamjet, ndonëse të rënda grafikisht, janë estetikisht të bukura, janë të trajtuara si vepra arti.

Pse ngjyrat kanë një ndikim të tillë në jetën tonë, çfarë pasojash lënë ato në trupin e mendjen e qytetarit?

Që në lashtësi njihej ndikimi i ngjyrave mbi mendjen e njeriut. Filozofi grek Aristoteli njihet si ati i teorisë së ngjyrave, ndërsa Hipokrati i përdorte ngjyrat në mjekësi. Ndikimi i rrezatimit elektromagnetik të dritës mbi gjendjen shpirtërore dhe sjelljen e njeriut është një ndikim universal, psikofizik. Në shekullin e njëzetë ngjyrat janë mjaft të rëndësishme në çdo fushë të krijimtarisë njerëzore. Teoricieni i ngjyrave, zvicerani Johannes Itten krijoi një mënyrë të re të vështrimit të ngjyrave dhe tregoi mjaft interes për lidhjen e tyre me emocionet. Ndërsa në vitet ‘70 ishte Angela Wright që studio harmoninë e ngjyrave, teorinë e ngjyrave të Itten dhe të Aristotelit dhe teoritë e Jung. Psikologët bashkëkohorë pranojnë se ngjyrat kanë një ndikim emocional mbi njerëzit, duke nisur që në fëmijërinë e hershme. Në psikologji përmenden përshtypja negative, që të ngjall ngjyra e zezë: para saj provon ndjenjën e shtypjes, ftohtësi, kërcënim apo qenien e të papërballueshmes. Ngjyra e zezë, duke qenë në thelb mungesë e dritës, pasi nuk i lejon valët e dritës të reflektohen, duke qenë se thith energjinë që vjen drejt nesh,përcjell ndjesinë e kërcënimit. Artistët e sotëm të fushës së dizajnit dhe arkitekturës së interierit i përdorin këto dije në punën e tyre. Ngjyrat mund të ndikojnë mbi veprimet fizike të njeriut. Kështu: ngjyra e kuqe shpejton rrahjet e zëmrës; e verdha mund të nxisë metabolizmin; ngjyrat e dhomave të të ftuarve nëpër ‘talk show’ i lyejnë me ngjyra jeshile, që të ftuarit të qetësohen; uniformat e policisë janë në ngjyrë blu, sepse ngjyra blu, ngjyra e qiellit dhe e detit, ka ndikim qetësues mbi mendjen e njeriut, pasi ul ritmin e të rrahurave të zemrës,ngadalëson metabolizmin dhe prodhon efekte qetësuese, se lidhet ngushtë me qetësinë dhe gjakftohtësinë.

Pse përdoren sfondet e zeza në faqet e para të gazetave tona?

Shtypi është një mjet i fuqishëm propagande në një shoqëri në përgjithësi, në një shoqëri si e jona ende e trembur prej pushtetit, në veçanti. Aq më tepër kur pronarët e masmediave janë të lidhur me politikën, pasi për ta është burim pasurimi. Shtypi ka shumë ndikim mbi mënyrën e të menduarit të qytetarëve, të cilët nuk kanë shumë burime informacioni të vërtetë. Kështu ai krijon opinionet dhe ndihmon forcat politike në fushatat e tyre për pushtet. E, me sa duket, politikës sonë i shërben shumë ngjyra e zezë në faqet e para të gazetave, për të përforcuar rolin e propagandës partiake. Përsëritja me ngulm e të njëjtës ide është një mjet i fuqishëm i propagandës. Ngjyra e zezë, e cila e godet çdo ditë syrin e lexuesit dhe i ngjall frikën ndaj të panjohurës, është e volitshme dhe ndihmon partitë politike të fshehin anët e dobëta, mungesën e besimit në vetvete. Duket sikur forcat politike, kur nuk kanë pushtetin, nuk gjejnë dot argumentet e duhur për të nxjerrë në dritë gabimet dhe anët e padobishme të kundërshtarit, ndaj kërkojnë ndihmën e të zezës. Mungesa e kulturës bashkëkohore të komunikimit, varfëria e mendimeve dhe trashëgimia ende e gjallë e së kaluarës ndikon ende fort dhe i shtyn të përdorin të zezën, si sfond të lajmit. Sepse me sa duket është më e lehtë të tronditësh votuesit me ngjyrën e zezë, se sa të gjesh ide largpamëse të shëndosha për të bindur qytetarët të pranojnë udhëheqjen e forcës tënde politike. Dhe të mendosh se fjala ‘propagandë’ u përdor në fillim prej fesë, rrjedh nga latinishtja dhe do të thotë ‘shpërndarje e së vërtetës!’

 Botuar në gazetën, Standart, 23 tetor 2014

 

Duke lexuar progres-raportin për mediat masive

11 Tetor, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Si çdo qytetar i ndershëm proeuropianist e lexova me kërshëri dhe me respekt raportin e progresit të Shqipërisë për këtë periudhë. Falënderimet më të sinqerta për monitorimin e shoqërisë shqiptare, sepse është një kontribut i pallogaritshëm për të cilin kemi nevojë shumë. Pavarësisht se palët politike e interpretojnë sipas këndvështrimit të tyre dhe në fakt ne përfundojmë me aq tekste progres-raporti sa edhe parti politike ka në Shqipëri. Gjithsesi fajet nuk na i ka njeri veç vetes.

Por, më shumë u përqendrova te pjesa për mediat. Mendoja se do të gjeja fotografimin e gjendjes aktuale që të pasuroja paksa edhe leksionet e mia me studentët, me shembuj, prirje dhe tendenca. Por, në fakt ishin gjëra që dihen prej kohësh. Duket prirjet janë instaluar edhe e kaluara vazhdon të mbetet aktualitet. Lum si ne!!! Lexo më tej

A jemi në kufijtë e krizës mediatike?

5 Tetor, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Media shqiptare ka njohur rritje sa i takon zbatimit të teknologjive bashkëkohore, moderne dhe pajisjeve e makinerive apo infrastrukturës që shoqëron atë. Sidomos media vizive, nuk gabojmë po të themi se është nga sektorët e pakët që ka bërë një revolucion të vërtetë teknik.

Shqipëria në fakt ka qenë dhe mbetet një vend me demokraci të brishtë, faktorët e të cilave kanë qenë objekt i analizave të mjaft gazetarëve e politologëve. Në pamje të parë duket sikur kemi demokraci popullore, por de fakto ajo si pushtet është dhe administrohet nga një elitë e ngushtë qeveritare. Roli dhe qëllimi kryesor i mediave në vendet demokratike është mjaft i rëndësishëm dhe nganjëherë përcaktues si mjet informimi e komunikimi publik. Ndikimi i sektorit të mediave në botë është i veçantë dhe kësisoj konsiderohet si pushtet i katërt, kurse në Shqipëri media shfaqet herë si pushtet absolut dhe herë-herë pa kurrëfarë pushteti. Lexo më tej

Ligji për të drejtën e informimit dhe publiku

29 Shtator, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Informacioni është një nga indikatorët më të rëndësishëm për të përcaktuar nëse një shoqëri është demokratike ose jo. Midis dy palëve, qeverisë nga njëra anë dhe publikut nga ana tjetër, ka vazhdimisht një përpjekje të kërkuar informacion por edhe për t’ia fshehur atë prej njeri-tjetrit. Qeveria është gjithmonë në pozita më të privilegjuara, ndërsa publiku ështëpalë më e dobët, sidomos në shoqëritë jodemokratike. Në një shoqëri demokratike askush nuk është i privilegjuar, por ekziston një balancë midis dhënies dhe kufizimit të informacioneve nga tëdy palët. Themi tëdy palët, sepse jo vetëm publiku është i interesuar të marrë informacione mbi veprimtarinë e qeverisë, por edhe kjo e fundit është e interesuar të marrë informacion rreth veprimtarisë private të individëve për të parandaluar apo ndëshkuar krimet dhe kundravajtjet. Të dyja ecin paralelisht.Nëse qeveria ngushton hapësirën private të individëve ajo është e detyruar ti përgjigjet në të njëjtin nivel edhe kërkesës për hapjen e saj. Për shembull, së fundi qeveriakërkoi të merrte informacion për numrat IMEI, duke e shtyrë kufirin pak më tutje dhe ngushtuar privatësinë e qytetarëve dhe kjo u justifkua me interesin publik. I njëjti interes justifikon edhe kërkesën e publikut për të shtyrëmëtutje kufirin e mbrojtjes së informacioneve zyrtare.Nëse qeveria kërkon të dijë më shumë rreth nesh, edhe ne duhet të dimë më shumë rreth saj. Lexo më tej

Të rinjtë, kritikë ndaj përmbajtjeve mediatike

28 Gusht, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Një studim i fundit, që u fokusua tek raportet e të rinjve me median, nxori në pah dhe efektin e rrjeteve sociale, si dhe shkallën e besueshmërisë së informatave që qarkullojnë përmes internetit.

Në mënyrë të sinkronizuar 10 organizata joqeveritare në 10 vende të rajonit Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi, Bosnje Hercegovinë, Kroaci, Greqi, Bullgari, Turqi, Slloveni dhe Shqipëri zhvilluan një studim, që kishte në fokus raportet e të rinjve me median. Nisur nga rritja e aksesit në internet dhe përhapja në shkallë të gjerë e mediave të reja synimi ishte për të hulumtuar aspekte të tilla si kanë përjetuar të rinjtë kalimin nga media konvencionale tek risitë, që ofron teknologjia dhe interneti (rrjetet sociale, blogjet, podcasting, etj); si komportohen ata, kur përballen me informacione kontradiktore; sa dhe si e shohin median me sy kritik; cilat janë burimet më të besueshme informative për ta etj. Lexo më tej

Stopfake: Përgjigja e Ukrainës ndaj propogandës

4 Gusht, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

E vetmja mënyrë për t’iu përgjigjur botës së zhurmshme, të mbingarkuar dhe shpesh ç’orientuese të propogandës së internetit, duket se është krijimi i websajteve që merren me verifikimin e fakteve. Këto lloj websajtesh ndërtohen për të sfiduar spamet, propogandën, keqinformimin dhe “lajmet e rreme”. Një prej këtyre websajteve të kohëve të fundit, dhe ndoshta më impresionuesi, është Stopfake.

I lançuar nga Shkolla e Gazetarisë Mohyla në Kiev, Stopfake publikohet në rusisht dhe anglisht dhe u krijua me qëllimin kryesor që t’i kundërvihet propogandës së Kremlinit për Ukrainën. Ai mbahet nga pedagogët dhe ish-studentët e shkollës dhe synon ekspozimin e lajmeve të rrema në media.

Operatorët e Stopfake kanë shumë punë për të bërë. Në një prej raportimeve më të fundit, investiguesit zbuluan se Russia Today – një kanal televiziv rus, kishte gënjyer në një raportim të vetin fals mbi vrasjen e ushtarëve dezertorë ukrainas që kishin tentuar të braktisnin frontin e luftës. Lexo më tej

Opinioni publik, media dhe gjyqësori

17 Korrik, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Qytetarët shqiptarë kanë nevojë të informohen në mënyrë të vazhdueshme në lidhje me atë se çfarë po ndodh në gjykata dhe si po jepet drejtësia në një vend të caktuar. E drejta e informimit dhe e drejta për një gjykim të pavarur janë të mbrojtura dhe të parashikuara në aktet ndërkombëtare dhe ato shqiptare, duke renditur të parën Kushtetutën e Shqipërisë. Garantimi i autoritetit dhe paanësisë së Gjyqësorit përfshin çështje, në të cilat aktiviteti i Medias ka një ndikim të padiskutueshëm, aq më tepër që roli i kësaj të fundit nuk është vetëm informimi, por dhe zhvillimi dhe ndikimi në formimin e një opinioni publik.

Prandaj media e ka për detyrë të tregojë me objektivitet akuzat lidhur me një çështje penale që po shqyrtohet në gjykatë. Këto elemente mundet të hapen për publikun aq sa ato nuk prekin parimin e konfidencialitetit të hetimit. Gjithsesi, është e këshillueshme që media të përcjellë ato fakte apo elemente të akuzës që palët vetë, në një proces gjyqësor, i kanë ofruar publikut. Lexo më tej

Shpifja dhe denigrimi në kohën e teknologjisë – Përballja me mediat sociale

2 Qershor, 2014 nga · Leave a Comment 

immagine

Përhapja mjaft e shpejtë e internetit në vendin tonë ka bërë që shumë media sociale të zënë një vend të rëndësishëm në jetën e shoqërisë shqiptare. Sipas, të dhënave të publikuara në mediat shqiptare në vitin 2012, janë regjistruar si përdorues të Facebook mbi 1 milion shqiptarë, sigurisht më pak, por edhe Twitter dhe mediat e tjera sociale kanë një numër të madh përdoruesish shqipfolës. Sigurisht një shtytje shumë të madhe në përdorimin e këtyre mediave kanë dhënë edhe përdorimi masiv i telefonisë së lëvizshme dhe përdorimi nëpërmjet saj i internetit.

Kjo përhapje shumë e madhe e këtyre mediave përveç veçorive pozitive që sjell në shoqëri, ka edhe rreziqet e saj dhe ndër to është dhe përdorimi i tyre për fushata shpifje dhe denigrimi të personave, grupeve të ndryshëm, si dhe përdorimi i tyre për nxitje dhune apo raciale. Duke u nisur nga argumentet e fundit, është e domosdoshme marrja e masave ligjore për t’i paraprirë fenomeneve të tilla. Në fakt legjislacioni shqiptarë nuk parashikon asgjë për këto fenomene, por duhet theksuar edhe fakti se deri tani në dyert e gjykatave shqiptare nuk ka pasur asnjë rast të tillë. Kjo sigurisht nuk e justifikon faktin se pse legjislatori shqiptar nuk ka prodhuar deri më tani asnjë masë parandaluese apo ndëshkuese për këdo që nëpërmjet përdorimit të mediave sociale kërkon të abuzojë ndaj individëve apo grupeve të ndryshme shoqërore me shpifje dhe denigrime. Lexo më tej

Faqja Pasuese »